Πολιτιστικά
Δευτέρα, 04 Νοεμβρίου 2019 09:04

Παναγιώτης Μπουγιούρης: «…η ζωή αξίζει για να αγαπιόμαστε!»

Το Θέατρο Γκλόρια Μικρό παρουσιάζει το νέο έργο του Σάκη Σερέφα «Ο κύριος Σμιθ ανοίγει την πόρτα», σε σκηνοθεσία Μαρίας Αιγινίτου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9 μ.μ. [Ιπποκράτους 7, Αθήνα].

Γιώργος Σ. Κουλουβάρης
gkoul@naftemporiki.gr

Το Θέατρο Γκλόρια Μικρό παρουσιάζει το νέο έργο του Σάκη Σερέφα «Ο κύριος Σμιθ ανοίγει την πόρτα», σε σκηνοθεσία Μαρίας Αιγινίτου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9 μ.μ. [Ιπποκράτους 7, Αθήνα].

Στην υπόθεση, ένας ξένος εισβάλλει στο σπίτι του κυρίου Σμιθ και του θέτει ένα εκβιαστικό δίλημμα. Η ζωή του λήγει σε δύο ώρες. Ποιον θα διαλέξει να μπει στη θέση του, ώστε να μην πεθάνει; Μια ετοιμοθάνατη γριά στην εντατική, τον Χίτλερ ή τη διαχειρίστρια της πολυκατοικίας που ζει στο διπλανό διαμέρισμα;

Μια μαύρη κωμωδία για το μαύρο που αποκαλούμε ύπαρξη και μας περιέχει όλους. Ο πρωταγωνιστής της παράστασης, ηθοποιός Παναγιώτης Μπουγιούρης, μίλησε μαζί μας.

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου;
«Ένας άντρας ανοίγει έκπληκτος την πόρτα του για να συναντήσει έναν πιτσαδόρο, που του παραδίδει μια πίτσα που δεν παρήγγειλε ποτέ! Μέσα στο κουτί δεν θα βρει, βέβαια, μια λαχταριστή πίτσα αλλά ένα κηδειόχαρτο που γράφει το όνομά του! Μια καλοστημένη φάρσα ή το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον;».

Ποια κεντρικά θέματα διαπραγματεύεται στον πυρήνα του;
«Πόσο έτοιμοι είμαστε για τον άλλο κόσμο; Και αν όχι, τι το ξεχωριστό είμαστε για να μας προσπεράσει ο χάρος; Πόσο εύκολα μπορούμε να προτείνουμε κάποιον άλλο στη θέση μας!».

Θα μας κάνετε μια περιγραφή του ρόλου που ερμηνεύετε;
«Εγώ ερμηνεύω τον κύριο Σμιθ, έναν καλοπερασάκια τύπο, που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να ξεγελάσει τον χάρο, βρίσκοντας απέναντί του, όμως, έναν πιο δύσκολο αντίπαλο, τη συνείδησή του!».

Κάποιο σχόλιό σας για τη σκηνοθεσία της Μαρίας Αιγινίτου;
«Η Μαρία Αιγινίτου, με εξαιρετική μαεστρία, ανέδειξε τις πραγματικά τραγικές προεκτάσεις του έργου, χωρίς να παραβλέπει το εξαιρετικό χιούμορ που προκύπτει από έναν χάρο που έρχεται να σε πάρει με τη μορφή ενός πιτσαδόρου!».

Πείτε μας μια ατάκα, έναν διάλογο ή περιγράψτε μας μια σκηνή από το έργο. Ό,τι σας έρθει πρώτο στον νου.
«Κάποτε ένας πελαργός κουβαλούσε από το ράμφος του κρεμασμένη μια φασκιά, και μέσα στη φασκιά ήταν ένας γέρος! Πετάει, πετάει, πετάει ο πελαργός, και τότε γυρνάει και του λέει ο γέρος: “έλα, πες την αλήθεια, χαθήκαμε ε;”».

Μια σκέψη, κάποιο δικό σας συναίσθημα από την επαφή σας  με το έργο;
«Αυτή την πίτσα θα τη φάμε όλοι, θέλουμε δε θέλουμε!».

Κάτι που σας φτιάχνει τη διάθεση;
«Ένα δώρο!».

Κάτι που τη χαλά;
«Όταν χάνω πράγματα!».

Μια αγαπημένη συνήθεια;
«Να πηγαίνω βόλτα τον σκύλο μου!».

Μια αγωνία σας;
«Πότε θα μου χτυπήσει την πόρτα ο “πιτσαδόρος”».

Και μια ευχή σας;
«Να θυμόμαστε  όλοι, ότι η ζωή αξίζει για να αγαπιόμαστε!».

Ταυτότητα Παράστασης
Σκηνοθεσία: Μαρία Αιγινίτου
Επιμέλεια σκηνικού χώρου – Ενδυματολογική επιμέλεια: Νίκος Καρδώνης
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Επιμέλεια κίνησης: Σοφία Καλπενίδου
Μουσική επιμέλεια: Θοδωρής Χαλκιάς
Φωτογραφία: Ελίνα Γιουνανλή

Παίζουν : Μαρία Αιγινίτου, Παναγιώτης Μπουγιούρης, Γιάννης Σοφολόγης.