Δημήτρης Φραγκιόγλου: «...Τα “τηλεοπτικά χρόνια” ήταν ένα μεγάλο σχολείο…»

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2019 09:32
UPD:03/11/2019 23:03
A- A A+

Γιώργος Σ. Κουλουβάρης
gkoul@naftemporiki.gr

Το «Χειμωνιάτικο ταξίδι» του βραβευμένου συγγραφέα, Σταμάτη Πολενάκη παρουσιάζεται, για πρώτη φορά, στο θέατρο, και πιο συγκεκριμένα στο Στούντιο Μαυρομιχάλη, σε σκηνοθεσία Έφης Ρευματά, έως τις 26 Νοεμβρίου  [Μαυρομιχάλη 134 Αθήνα].

Ποιο είναι το νήμα που μπορεί να συνδέει τρεις ιστορίες που διαδραματίζονται σε διαφορετικό χώρο και χρόνο; Τρεις διαφορετικές αφηγήσεις ξετυλίγονται παράλληλα και συνδέουν μια ιστορία αγάπης και μια σειρά από τραγικά γεγονότα που σημάδεψαν τον κόσμο, αναδεικνύοντας τα πιο φωτεινά και τα πιο σκοτεινά ένστικτα του ανθρώπου· την καλύτερη και τη χειρότερη εκδοχή της ανθρωπότητας.

Με έναν από τους πρωταγωνιστές, τον αγαπημένο ηθοποιό Δημήτρη Φραγκιόγλου, είχαμε τη μεγάλη χαρά να μιλήσουμε.

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το έργο;

«Το “Χειμωνιάτικο ταξίδι” αναφέρεται σε δύο πραγματικά γεγονότα -στην αυτοκτονία του ποιητή Χάινριχ φον Κλάιστ και της αγαπημένης του Ενριέττε, στις όχθες της λίμνης Βάνζεε έξω απ’ το Βερολίνο  τον Νοέμβριο του 1811, και σε μία μυστική συνάντηση δεκαπέντε αξιωματούχων των Ες Ες, έναν αιώνα αργότερα, το 1942, ακριβώς στο ίδιο μέρος, που έμελε να σφραγίσει την μοίρα εκατομμυρίων Εβραίων.  Τα δύο αυτά γεγονότα ενώνονται με την αφήγηση μιας φανταστικής ιστορίας για τον “δάσκαλο-ποιητή Σουβάροφ” και τον θάνατό του από πείνα το ίδιο έτος, με φόντο  το -πολιορκημένο από τους Ναζί- Λένινγκραντ. Τρία πρόσωπα, ο Κλάιστ,  η  Ενριέττε και ο πανδοχέας, στου οποίου το κατάλυμα διανυκτέρευσε το ζευγάρι μια μέρα πριν την αυτοκτονία τους, διηγούνται αυτές τις τρεις ιστορίες, βάζοντας ο καθένας την προσωπική σφραγίδα του ρόλου στην αφήγησή του».

Ποια κεντρικά, μεγάλα θέματα συναντάμε στον πυρήνα του;

«Στον πυρήνα του έργου πρωταγωνιστεί η “ανθρώπινη ύπαρξη”. Μέσα από μια ιστορία αγάπης, και στις τρεις ιστορίες του έργου, θα έρθουμε αντιμέτωποι με τα πιο σκοτεινά, αλλά και τα πιο φωτεινά ένστικτα του ανθρώπου. Επίσης,  μέσα από τις αναφορές σε μία σειρά τραγικά γεγονότα που άφησαν για πάντα τη σκιά τους στον κόσμο μας, αναδεικνύονται η καλύτερη και η χειρότερη εκδοχή της ανθρωπότητας».

Ο ποιητής Χάινριχ φον Κλάιστ και ηΕνριέττε Φόγκελ, οι αξιωματούχοιτων SS και ο ποιητής Σουβάροφ. Πώς συνδέονται; Δώστε μας ένα στίγμα.

«Αυτή είναι η μαγεία του έργου και του θεάτρου. Μια πραγματική συγκινητική ιστορία αγάπης συμπλέκει με μια ιστορία φρίκης που σφράγισε τη μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Και μια τρίτη φανταστική ιστορία για τον ποιητή Σουβάροφ, που λειτουργεί σαν καταλύτης, έρχεται και προωθεί την αφήγηση του έργου. Το “Χειμωνιάτικο ταξίδι” είναι ένα παράδοξο παραμύθι, που μας ταξιδεύει μπρος πίσω στον χρόνο».

Ερμηνεύετε τον πανδοχέα που φιλοξένησε το ζευγάρι τις δύο τελευταίες μέρες της ζωής του.  Μιλήστε μας για τον ρόλο σας.

«Ο ρόλος μου φέρει την αφέλεια ενός ανθρώπου που στο πανδοχείο του συνέβησαν κάποια “ιστορικά γεγονότα” που δεν τα χωράει το μυαλό του, και δεν μπορεί να τα ερμηνεύσει με τη λογική του».

Πείτε μας κάποια λόγια από την αφήγησή σας. Όποια σας έρθουν πρώτα στον νου.

«“Γιατί το έκαναν δεν ξέρω να σας πω. Μη με ρωτάτε για τις αιτίες που τους οδήγησαν σε αυτή τη φοβερή πράξη. Για μένα, όλα αυτά θα παραμείνουν για πάντα ένα μυστήριο”».

Που εστιάζει η σκηνοθετική ματιά της Έφης Ρευματά;

«Στην ποίηση και την λιτότητα που κρύβει μέσα της η αφήγηση -και το αφηγηματικό θέατρο».

Κάποιες σκέψεις, κάποια συναισθήματα από την επαφή σας με το έργο;

«Με γοήτευσε, από τη πρώτη στιγμή που το διάβασα. Είναι σαν ένα “μεγάλο ποίημα”, που παντρεύει με μαγικό τρόπο τρεις διαφορετικές σκληρές ιστορίες».

Μεγάλο μέρος του κοινού σας γνώρισε και σας αγάπησε μέσα από την τηλεόραση. Μετά  από το σήριαλ «της Ελλάδος τα Παιδιά», τη σταματήσατε. Κάποιο σχόλιο για αυτή την επιλογή σας αλλά και για τα «τηλεοπτικά σας χρόνια»;

«Η αποχή οφείλεται, εν μέρει, σε κάποιες συγκυρίες, ωστόσο λειτούργησε υπέρ μου, γιατί με βοήθησε να με επαναπροσδιορίσω ως ηθοποιό και να πάω κόντρα σε κάποιες ευκολίες μου. Για κάποια χρόνια, είναι αλήθεια ότι δεν ήθελα να κάνω τηλεόραση γιατί δεν ήθελα να επαναλαμβάνομαι. Τα “τηλεοπτικά χρόνια” ήταν ένα μεγάλο σχολείο για μένα. Έμαθα πάρα πολλά πράγματα».  

Κάτι που σας φτιάχνει τη διάθεση;
«Μια βόλτα στα βιβλιοπωλεία».

Κάτι που σας τη χαλά;
«
Που οι περισσότεροι δρόμοι του κέντρου της Αθήνας βρωμάνε».

Μια αγαπημένη συνήθεια;
«
Μόλις ξυπνήσω, καθώς πίνω τον καφέ μου, ενημερώνομαι από τα ειδησεογραφικά site».

Μια αγωνία σας;

«Πότε θα κλείσει στ’ αλήθεια ο κύκλος της κρίσης».

Μια ευχή σας;

«Να επιστρέψει η καλώς εννοούμενη αναμελιά στα πρόσωπα των συμπολιτών μου».

Ταυτότητα Παράστασης:

Σκηνοθεσία: Έφη Ρευματά, σκηνικά: Νίκος Δεντάκης, κοστούμια: Βάσια Χρονοπούλου, φωτισμοί: Δημήτρης Μπαλτάς, βοηθός σκηνοθέτη: Βάσια Χρονοπούλου, επιμέλεια κίνησης: Περικλής Σκορδίλης.

Ερμηνεύουν: Δημήτρης Φραγκιόγλου, Μάρω Μελισσάρη Βασίλης Μπατσακούτσας.

Πιάνο ζωντανά στη σκηνή: Μάγκυ Μελισσάρη.

Εισιτήρια: https://www.viva.gr/tickets/theater/studio-mauromihali/heimoniatiko-taxidi/ 

Προτεινόμενα για εσάς

Δημοφιλή