Πέραν της «αναγκαστικότητας»

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2019 12:00
George Vitsaras / SOOC/George Vitsaras
A- A A+

Από την έντυπη έκδοση

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη
ktzor@naftemporiki.gr

Τα έχουμε μπερδέψει λίγο και αν δεν ξεμπερδέψουμε, δεν θα έχουμε καλά ξεμπερδέματα. Ασφαλώς, και οι αστυνομικές εξορμήσεις σε όλα τα πλάτη και μήκη δεν γίνονται με «μπονζούρ και μπονσουάρ». Όμως, η αυθαιρεσία κάποιων δεν στεγνώνει με σεσουάρ. Η αυθαιρεσία, τουλάχιστον σύμφωνα με όσα έχουν καταγγελθεί και δεν έχουν διαψευστεί, για να είμαστε σωστοί.

Οι πιο ηχηρές καταγγελίες από έναν πολίτη και έναν βουλευτή. Ο πρώτος συνελήφθη, με τρόπο που δεν περνά στη λήθη. Εδάρη, χλευάστηκε, ταπεινώθηκε, «οι χακί κάνουν κουμάντο». Εμπεδώθηκε;  

Συνέβησαν όσα καταγγέλλει; Η διερεύνηση της υπόθεσης κάτι θα φέρει. Μέχρι στιγμής, δεν άκουσα, όμως, για καμία παρέμβαση, καμία εξέταση. 

Ο βουλευτής καταγγέλλει ότι η έφηβη κόρη του στα Εξάρχεια δέχτηκε επίθεση χυδαία. Από ΜΑΤατζή. 

Πέσαν πολλά μαζί, συν το «ντου» στο μαγαζί, βγαλμένο από το «Law and Order» στην ΤV, και δεν θα βγάλουμε άκρη στο μεταξύ.

Σιγά το σπουδαίο, θα πείτε. Στις εν κρίσει πολιτείες, όλα τα σκεπάζουν οι φασαρίες. Άλλωστε, στο σύμπαν της πολιτικής που είναι αενάως διαστελλόμενο διαστέλλονται οι έννοιες. Όπως, η επιβολή του νόμου.

«Θα ευχόμασταν παντού στον κόσμο, αν είναι δυνατό, να γίνεται με προσφορά τριαντάφυλλων. Δεν έχει καταστεί αυτό δυνατό. Η επιβολή του νόμου εμπεριέχει, σε αυτούς που δεν συμμορφώνονται, στοιχεία αναγκαστικότητας - το λέω γλυκά. Το ξύλο είναι στοιχείο αναγκαστικότητας». 

Ο υπουργός, που κάνει τα πικρά γλυκά, είναι και νομικός, οπότε γνωρίζει σίγουρα και άλλες έννοιες πέραν της αναγκαστικότητας. Τον υπερβάλλοντα ζήλο, την υπέρμετρη βία, αλλά και την αρχή της αναλογικότητας και της προσφορότητας (καταλληλότητας). Κατά τη σύλληψη, δε, ο αστυνομικός «ενεργεί με σύνεση και σταθερότητα, και αποφεύγει κάθε πράξη που μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του συλληφθέντος και γενικά να προσβάλει την αξιοπρέπειά του». 

Η ανοχή στην εκτροπή είναι ανησυχητική. 

Όπως και η καλλιέργεια της αίσθησης ότι τα αφεντικά είναι αυτοί. Δεν χρειάζονται αναλύσεις για το επικίνδυνον του πράγματος. Δεν είναι δα και μιγαδικοί.

Προτεινόμενα για εσάς

Δημοφιλή